Misschien is het te vanzelfsprekend wat we doen voor familie, vrienden en belangrijke anderen van onze cliënten, maar we voelden ons inderdaad niet geroepen om te reageren. Misschien is het doordat we een zodanig kleine organisatie zijn? Wij, TG de evenaar, zijn twee huizen in de stad Antwerpen met 16 plaatsen voor psychosociale revalidatie voor (jong)volwassenen met een ernstige persoonlijkheidsstoornis. Mensen kunnen bij ons 13 maanden verblijven voor een intensieve therapie in een huiselijke sfeer waar (her)opbouw van vertrouwen in henzelf en hun relaties centraal staat. Of misschien is het omdat we ons niet willen bestoefen?
In ieder geval is het zo dat wij vanuit de traditie van de Therapeutische Gemeenschap er vanuit gaan dat iedereen gelijkwaardig is in het aandeel wat geleverd wordt in het therapeutische werk. Dit betekent dat cliënten bij ons net zo verantwoordelijk zijn voor het reilen en zeilen in huis als de medewerkers. U kunt dit op onze nog prille website zien.
Familie, vrienden en belangrijke anderen zien wij als medepartners in dit proces. Ze worden betrokken bij de begeleiding, behalve uiteraard als de bewoner uitdrukkelijk weigert.
Dit gebeurt niet veel en meestal is dit dan een kwestie van timing: het zal nog niet het moment zijn. We geloven echter dat er pas van een geslaagde individuatie-separatie (echte zelfstandigheid in alle opzichten) sprake kan zijn, als er ook verbinding is (geweest) met degene die de zorg opgenomen heeft. Zelfs als deze zorg om allerlei redenen ernstig verstoord geweest is.
Op 8 oktober 2009 hebben wij ons nieuw aangeworven en verbouwde huis plechtig geopend. Bewoners hebben bij ons een eigen sleutel van de voordeur en krijgen van ons een sleutelhanger met hun naam en het logo van de evenaar erop. Dit als teken dat we er samen voor gaan zorgen dat zij dit moeilijke proces zo goed mogelijk kunnen doorlopen.
De openingsact bestond eruit dat een bewoner, ondersteund door een medewerker én twee mensen van buiten: één vertegenwoordiger van de samenleving en één vertegenwoordiger van de belangrijke derden (familie, vrienden, etc.), de voordeur opendeed met de sleutel. We hadden een XXL sleutelhanger laten maken, in de veronderstelling dat je alleen slaagt in je proces indien behalve medewerkers, ook familie en vrienden én de samenleving je ondersteunen. Dat is tenslotte de realiteit in ons leven: je doet en kan het niet alleen, beter nog, het lukt pas als je het samen doet.
Het fijnste van deze namiddag vond ik zelf de ongedwongen receptie en rondleidingen in onze twee huizen en nog rommelige hof. (Ex)bewoners, familie, medewerkers, verwijzers, vrienden: het was gewoon gezellig voor iedereen en dat is eigenlijk helemaal niet vanzelfsprekend.
Martie Mol directeur Therapeutische Gemeenschap ‘de evenaar’ Sint-Jozefstraat 9, 2018 Antwerpen tel 03 225 02 20 www.tg-de-evenaar.be |